Μια μέρα στο Τρέμπινιε

 Σελίδα Υπό Κατασκευή!

Τρέμπινιε Βοσνίας-Ερζεγοβίνης: ένας πανέμορφος και ανερχόμενος τουριστικός προορισμός που κλέβει τις εντυπώσεις με την απλότητα και την ομορφιά του. Πάρκα, δέντρα, νερά, πλατάνια, ήπια κίνηση στους φαρδιούς δρόμους, όμορφες γέφυρες και μια περιτειχισμένη Παλαιά Πόλη που σφύζει από ζωή και διασκέδαση, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες.

Η Νότια πύλη της Παλαιάς Πόλης, χρονολογείται από τον 18ο αιώνα, από την Οθωμανική περίοδο. Σήμερα αποτελεί μία από τις εισόδους που οδηγούν στο πλακόστρωτο κέντρο με τα καφέ, εστιατόρια, ξενοδοχεία και τα λογής λογής τουριστικά μαγαζάκια που προσθέτουν χρώμα στην πόλη. Αν και παλαιότερα τα τείχη περιβάλλονταν από τάφρο, τώρα μόνο η μία πλευρά "ακουμπάει" στον ποταμό Τρεμπένιτσα προσφέροντας όμορφα σημεία ηρεμίας.

 

Η βόλτα στο πάρκο οδηγεί στον Καθεδρικό Ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος ο οποίος είναι ο κεντρικός ορθόδοξος ναός του Τρέμπινιε και βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο πάρκο. Ο ναός χτίστηκε μεταξύ 1888 και 1908 και αποτελεί ένα εντυπωσιακό δείγμα αρχιτεκτονικής που συνδυάζει βυζαντινά και ρομανικά στοιχεία.

Περπατάμε στα σοκάκια της Παλιάς Πόλης, στα οποία η αναστύλωση έχει γίνει με απόλυτο σεβασμό στα αυθεντικά υλικά. Παρατηρούμε ότι έχουν αποκατασταθεί πλήρως οι πέτρινοι τοίχοι των σπιτιών, οι παραδοσιακές ξύλινες πόρτες, ακόμα και οι αρμοί και οι χαμηλές κεραμοσκεπές, χωρίς όμως να χαθεί η αίσθηση ότι βρισκόμαστε μέσα σε μια περίκλειστη πόλη του 18ου αιώνα. Ακόμα και κάτω, τα σοκάκια έχουν ξαναστρωθεί με κυβόλιθους και παραδοσιακή πέτρα.

Ανάμεσα στα ζωηρά μαγαζιά συναντάμε και την Πύλη της Αντζέλκα (Anđelkina kapija). Έγινε διάσημη από τη σερβική τηλεοπτική σειρά "Ranjeni orao" (Πληγωμένος Αετός), καθώς εκεί υποτίθεται ότι βρισκόταν το σπίτι της πρωταγωνίστριας, και αποτελεί πλέον ένα από τα πιο δημοφιλή σημεία για φωτογραφίες.

Μέσα στην Παλιά Πόλη δεν επιτρέπεται πλέον σύγχρονη οικοδομική δραστηριότητα, παρά μόνο επισκευές. Παρά την τουριστική ανάπτυξη του Τρέμπινιε, η ιστορική του καρδιά εξακολουθεί να κατοικείται από ντόπιους που φροντίζουν για το χρώμα και τη ζωντάνια μιας άλλης εποχής.